ฉันเกิดมาอย่างคนอื่น..

ฉันโตมาอย่างคนอื่น..

ฉันเรียนมาอย่างคนอื่น..

ฉันอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำอย่างคนอื่น..

ฉันมีแฟนอย่างคนอื่น..

ฉันอกหักอย่างคนอื่น..

ฉันกินเหล้าอย่างคนอื่น..

ฉันเอ็นทรานซ์อย่างคนอื่น..

ฉันรับปริญญาอย่างคนอื่น..

ฉันทำงานออฟฟิซอย่างคนอื่น..

ฉันซื้อรถอย่างคนอื่น..

ฉันซื้อบ้านอย่างคนอื่น..

ฉันแต่งงานอย่างคนอื่น..

ฉันมีลูกอย่างคนอื่น..

วันหนึ่ง มีคนบอกฉันว่า..ฉันกำลังไหล

ฉันงง..เข้าพูดเรื่องบ้าอะไร

เขาบอกให้ฉันหยุด เขาบอกให้ฉันตั้งสติ

ฉันลองทำตามทั้งที่ยังไม่เข้าใจ

ฉันลืมตาขึ้นมองด้วยตาคู่ใหม่

ทุกสิ่งรอบตัวกำลังไหลผ่านฉันไป

แต่มีบางคน..ที่หยุดเหมือนกับฉัน

นี่มันอะไรกัน ? ทำไมทุกคนถึงทำอะไรเหมือนกัน ?

มันคือกฏการใช้ชีวิตเหรอ ? ทำไมไม่มีใครแหกกฏ ? ทำไมไม่มีใครใช้ชีวิตแบบอื่นบ้าง ?

เขายิ้มและอธิบายให้ฉันฟังว่า..

ก็เพราะเราไหลไปพร้อมกับกระแสน้ำ มัวแต่สนใจกับน้ำรอบตัว จนไม่ทันได้สังเกตว่าจริงๆ แล้ว..เรากำลังไหล

เมื่อการหยุดไหล หมายถึงการต้านแรงน้ำ เหนื่อยบ้าง ล้าบ้าง แต่ได้เห็นความจริงเป็นการตอบแทน

มีบ้างที่ถูกจ้องมองด้วยสายตาแปลกๆ ของ “ผู้ไหล” คนอื่นๆ มีบ้างที่ผู้ไหลคนอื่นๆ ไหลมา “กระแทกชน”

สิ่งที่คนหมู่มากเลือกกระทำ ใช่ว่าจะถูกต้องเสมอไป

สิ่งที่คนหมู่น้อยเลือกกระทำ ใช่ว่าจะผิดเสมอไป

ยังมีอีกหลายสิ่งที่ “ผู้ไหล” ยังไม่รู้

ยังมีอีกหลายสิ่งที่ “ผู้ไหล” เชื่อว่าไม่มี

พวกเขาไม่เชื่อว่ามี “ฝั่ง”

วันใดที่พวกเขามองเห็น “ฝั่ง”

พวกเขาจึงจะรู้ตัว ว่าแท้จริงแล้ว ตนเอง คือ “ผู้ไหล”

บัดนี้..เธอได้เห็นฝั่งแล้ว

บัดนี้..เธอคือ “ผู้ต้าน”

☂ ☂ ☂